Η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας επεκτείνεται σταδιακά σε νέους κλάδους της οικονομίας, με στόχο να καλύψει πάνω από 2 εκατομμύρια εργαζόμενους και να δημιουργήσει ένα ενιαίο, διαφανές πλαίσιο καταγραφής του πραγματικού χρόνου εργασίας. Ήδη, στο σύστημα έχουν ενταχθεί σχεδόν 1,85 εκατ. εργαζόμενοι και περίπου 280.000 επιχειρήσεις, που αντιστοιχούν στο 73% των κλάδων της οικονομίας.
Η επόμενη φάση της επέκτασης, η οποία θα ξεκινήσει εντός του 2026, φέρνει στο επίκεντρο κρίσιμους τομείς που έως σήμερα βρίσκονταν εκτός του ψηφιακού ελέγχου. Στο σύστημα αναμένεται να ενταχθούν η ιδιωτική υγεία, η εκπαίδευση, ο πρωτογενής τομέας – γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία – καθώς και ο δημόσιος τομέας, σε μια κίνηση με έντονο θεσμικό και πολιτικό αποτύπωμα.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας στο Δημόσιο. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, από το δεύτερο εξάμηνο του 2026 εκτιμάται ότι θα ενταχθούν περίπου 200.000 διοικητικοί υπάλληλοι, ενώ σε δεύτερο χρόνο θα ακολουθήσουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Πρόκειται για μια αλλαγή που φιλοδοξεί να βάλει τέλος σε γκρίζες ζώνες ωραρίων και να εισαγάγει μετρήσιμους κανόνες και στο Δημόσιο.
Παράλληλα, σε εκκρεμότητα παραμένει η ένταξη σημαντικών κλάδων όπως οι κατασκευές, η τεχνολογία και οι μεταφορές, ενώ εκτός συστήματος παραμένουν – προς το παρόν – οι θαλάσσιες μεταφορές και οι οικιακοί εργαζόμενοι, τομείς με αυξημένες ιδιαιτερότητες ως προς τον έλεγχο του χρόνου εργασίας.
Η ανάγκη για επέκταση και τα πρώτα στοιχεία
Η επιτάχυνση της επέκτασης δεν είναι τυχαία. Τα στοιχεία του ενδεκαμήνου του 2025 δείχνουν ότι στους κλάδους που έχουν ήδη ενταχθεί καταγράφηκε αύξηση των δηλωμένων υπερωριών κατά 2,45 εκατ. ώρες, δηλαδή 53% σε σχέση με το 2024. Πρόκειται για ένα εύρημα που αποτυπώνει με σαφήνεια πόσο μεγάλο μέρος της υπερωριακής απασχόλησης παρέμενε έως σήμερα αόρατο.
Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης επιδιώκει τη θέσπιση ενιαίων κανόνων σε ολόκληρη την αγορά εργασίας, περιορίζοντας φαινόμενα αδήλωτης και υποδηλωμένης απασχόλησης. Παράλληλα, η ακριβής καταγραφή του χρόνου εργασίας αναμένεται να ενισχύσει και τα έσοδα του e-ΕΦΚΑ, μέσω της ορθότερης απόδοσης ασφαλιστικών εισφορών.
Η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, από εργαλείο ελέγχου σε επιλεγμένους κλάδους, μετατρέπεται σταδιακά σε κεντρικό μηχανισμό ρύθμισης της αγοράς εργασίας. Το στοίχημα των επόμενων μηνών είναι αν η επέκταση θα συνοδευτεί και από ουσιαστική εφαρμογή στην πράξη – χωρίς εξαιρέσεις και «παραθυράκια» – ώστε η ψηφιακή καταγραφή να μεταφραστεί σε πραγματική προστασία για εργαζόμενους και επιχειρήσεις.