Την οικονομική πίεση που δέχονται τα νοικοκυριά αποτυπώνει η έρευνα Workmonitor 2026 της Randstand για την αγορά εργασίας. Πάνω από τους μισούς, το 51%, δηλώνει ότι ψάχνει ή έχει ήδη αναλάβει δεύτερη εργασία για να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Τέσσερις στους δέκα, το 41%, κάνει ήδη ή σκοπεύει να κάνει υπερωρίες.
Το ποσοστό όσων αναζητούν δεύτερη δουλειά είναι υπερδιπλάσιο σε σχέση με το 2024, όταν είχε διαμορφωθεί στο 22%. Αντίστοιχα, το ποσοστό όσων έχουν αυξήσει ή σκοπεύουν να αυξήσουν τις ώρες απασχόλησης στην τρέχουσα εργασία τους διπλασιάστηκε σε σχέση με το δύο χρόνια νωρίτερα.
Δεν βγαίνει ο μήνας
Η έρευνα δόθηκε στη δημοσιότητα λίγες μέρες μετά τη δημοσιοποίηση μιας άλλης, εκείνης του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, σύμφωνα με την οποία οι περισσότεροι Έλληνες δηλώνουν ότι ο μισθός δεν φτάνει για να βγει ο μήνας. Για το 62%, το εισόδημά τους αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες μόλις 18 ημερών, κατά μέσο όρο. Οκτώ στους δέκα αδυνατούν να βάλουν χρήματα στην άκρη και πάνω από τους μισούς (55,7%) δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια έκτακτη ανάγκη ύψους 500 ευρώ ή θα το κάνουν με μεγάλη δυσκολία.
Αντίστοιχο (54%) είναι το ποσοστό όσων χρειάζεται να κάνουν περικοπές για να καλύψουν τα αναγκαία: Το 39,3% δαπάνησε το 2025 λιγότερα για εξόδους και ψυχαγωγία, το 35,2% λιγότερα για ρούχα και παπούτσια. Σχεδόν τέσσερις στους δέκα παραμελούν την υγεία τους, καθώς καθυστερούν ή αδυνατούν να καλύψουν ιατρικά έξοδα. Ένας στους τέσσερις χρωστάει στο Δημόσιο, το 23,2% δυσκολεύεται να πληρώσει τον λογαριασμό του ρεύματος και το 20,2% τα έξοδα θέρμανσης.
Μόλις το 5,9% δηλώνει ότι ζει άνετα.
Αισιόδοξοι προϊστάμενοι, πιεζόμενοι υφιστάμενοι
Επιστρέφοντας στην έρευνα της Randstad, αποκαλύπτεται ένα χάσμα μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, όσον αφορά στις προσδοκίες για το μέλλον. Την ίδια στιγμή που το σύνολο των εργοδοτών δηλώνει ότι η επιχείρησή τους βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης για το επόμενο έτος, μόλις το 38% των υφισταμένων τους συμμερίζεται αυτή την αισιοδοξία.
Η οικονομική αβεβαιότητα έχει ως αποτέλεσμα λιγότερες διεκδικήσεις από τη μεριά των εργαζομένων. Μέσα σε ένα μόλις έτος έχει μειωθεί ο αριθμός όσων ζήτησαν αύξηση, από το 63% σε 59%. Λιγότεροι είναι και εκείνοι που ξεκίνησαν να αναζητούν νέα εργασία επειδή ήταν δυσαρεστημένοι (64% από 66%) και όσοι απείλησαν με παραίτηση αν δεν βελτιωθεί η αμοιβή ή οι συνθήκες εργασίας τους (27% από 29%).
Περισσότεροι εμφανίζονται διατεθειμένοι να βάλουν νερό στο κρασί τους. Μεγάλη υποχώρηση, από το 56% στο 44%, σημειώθηκε στο ποσοστό όσων θα δήλωναν παραίτηση αν αισθάνονταν ότι δεν «ανήκουν» στην εργασία τους. Υποχώρηση τριών μονάδων σημείωσε και το ποσοστό όσων θεωρούν την προσωπική τους ζωή πιο σημαντική από τη δουλειά τους.