Το εργοδοτικό κόστος αναδεικνύεται σε βασική πρόκληση για τις επιχειρήσεις στην Ελλάδα, την ώρα που οι εργαζόμενοι αναζητούν υψηλότερες αποδοχές, μεγαλύτερη ευελιξία και ταχύτερη επαγγελματική εξέλιξη.
Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν στο Συνέδριο «Ηγεσία και εργασία, επενδύοντας στο ανθρώπινο κεφάλαιο», αναλύοντας τα βασικά συμπεράσματα μεγάλης έρευνας για την ελληνική αγορά εργασίας.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, «το 52% των επιχειρήσεων θεωρούν μεγαλύτερη πρόκληση το εργοδοτικό κόστος», στοιχείο που δείχνει την πίεση που δέχονται οι εργοδότες σε ένα περιβάλλον αυξημένων μισθολογικών απαιτήσεων και έντονου ανταγωνισμού για την προσέλκυση ανθρώπινου δυναμικού.
Η έρευνα βασίστηκε σε συνεντεύξεις και συλλογή στοιχείων που πραγματοποιήθηκαν από τον Οκτώβριο του 2025 έως τον Φεβρουάριο του 2026. Καταγράφει τις αλλαγές στις εργασιακές συνθήκες, τις νέες προτεραιότητες των εργαζομένων και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στις προσλήψεις.
Η κυρία Σγουράκη ανέφερε ότι «τα ταλέντα αναζητούν μια καλύτερη μισθολογική κατάσταση», επισημαίνοντας ότι η μεγαλύτερη δυσκολία για τις επιχειρήσεις στις διαδικασίες πρόσληψης συνδέεται με τις προσδοκίες των υποψηφίων, οι οποίες συχνά κρίνονται υψηλές σε σχέση με τα δεδομένα της αγοράς.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Generation Z, η οποία εμφανίζεται πιο απαιτητική και πιο γρήγορη στις επαγγελματικές της επιλογές. Η εκπρόσωπος της Randstad Hellas σημείωσε ότι «είναι πιο ανυπόμονη, πιο τολμηρή και θέλει περισσότερα χρήματα, πιο γρήγορα», συνδέοντας την αυξημένη κινητικότητα των νεότερων εργαζομένων με την αναζήτηση καλύτερων αποδοχών.
Σημαντική θέση στην ανάλυση κατέλαβε και ο κλάδος της τεχνολογίας. Σύμφωνα με την κυρία Σγουράκη, οι εργαζόμενοι στον συγκεκριμένο τομέα βρίσκονται «στους πιο υψηλά αμειβόμενους», καθώς «υπάρχει υπεραξία στην αγορά της τεχνολογίας, επειδή μεταβάλλεται πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άλλο κλάδο».
Η ευελιξία παραμένει κρίσιμος παράγοντας στην αγορά εργασίας. Η απομακρυσμένη εργασία εξακολουθεί να λειτουργεί ως «deal breaker» για πολλούς εργαζομένους, ενώ χαρακτηριστική ήταν η φράση ότι «τα ταλέντα πηγαίνουν σε μία εργασία για τις αποδοχές και παραμένουν για την ευελιξία».
Την ίδια στιγμή, καταγράφεται και αντίρροπη τάση. Πολλές επιχειρήσεις επιδιώκουν την επιστροφή των εργαζομένων στο γραφείο, θεωρώντας ότι η φυσική παρουσία ενισχύει την επικοινωνία, τη συνεργασία και την ανάπτυξη δεξιοτήτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, «το 26% του δείγματος δείχνει ότι οι εταιρείες διεκδικούν να γυρίσουν στο γραφείο οι εργαζόμενοι».
Η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο των αλλαγών. Η κυρία Σγουράκη υποστήριξε ότι «η ΑΙ έχει περάσει από τη θεωρία στην πράξη», με τις τεχνολογικές εταιρείες να ενσωματώνουν ήδη σχετικά εργαλεία στην καθημερινή τους λειτουργία.
Κεντρικό ζήτημα παραμένει και το talent gap. Πολλές επιχειρήσεις αναζητούν δεξιότητες που δεν υπάρχουν σε επάρκεια στην αγορά. Για τον λόγο αυτό, στρέφονται όλο και περισσότερο στην εκπαίδευση και εξέλιξη του υπάρχοντος προσωπικού τους. «Ιδανικό είναι να κρατήσω τον συνεργάτη και να τον εκπαιδεύσω σε σχέση με το κυνήγι του ταλέντου», ανέφερε η κυρία Σγουράκη.
Η εικόνα που προκύπτει είναι μια αγορά εργασίας σε μετάβαση. Οι επιχειρήσεις πιέζονται από το κόστος, τον ανταγωνισμό και την έλλειψη δεξιοτήτων. Οι εργαζόμενοι διεκδικούν καλύτερες αποδοχές, ευελιξία και προοπτική. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο πεδία διαμορφώνεται το νέο εργασιακό περιβάλλον στην Ελλάδα.