Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προχωρά στην άμεση τροποποίηση του Κώδικα Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας. Στόχος της νέας ρύθμισης είναι να πατάξει οριστικά το φαινόμενο των στρατηγικών κακοπληρωτών και να προστατεύσει τους συνεπείς καταναλωτές, εξασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς. Η σχετική Υπουργική Απόφαση υπεγράφη την Πέμπτη από τον υπουργό, Σταύρο Παπασταύρου, και τον υφυπουργό, Νίκο Τσάφο.
Η πολιτική ηγεσία προχώρησε σε αυτή την κίνηση έχοντας τη σύμφωνη γνώμη της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ), αλλά και έπειτα από μια εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση. Το νέο πλαίσιο αναμένεται να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή αμέσως μετά τη δημοσίευσή του στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ).
Το σύστημα debt flagging και ο «ενεργειακός τουρισμός»
Η νέα ρύθμιση φέρνει τα πάνω κάτω στην αγορά, καθώς θεσπίζει για πρώτη φορά ένα αυστηρό σύστημα επισήμανσης ληξιπρόθεσμων οφειλών, γνωστό ως debt flagging. Μέσω αυτού του ψηφιακού μηχανισμού, οι προμηθευτές ρεύματος θα μπορούν να επισημαίνουν απευθείας στον ΔΕΔΔΗΕ τους καταναλωτές που αφήνουν συστηματικά απλήρωτους λογαριασμούς. Όταν ένας πελάτης συγκεντρώσει τρεις επισημάνσεις, το σύστημα θα τον μπλοκάρει αυτόματα. Ο συγκεκριμένος καταναλωτής δεν θα μπορεί πλέον να αλλάξει προμηθευτή μέχρι να τακτοποιήσει πλήρως τις εκκρεμότητές του, είτε προχωρώντας σε άμεση εξόφληση είτε υπογράφοντας επίσημο διακανονισμό.
Η δικαιότερη κατανομή και τα χρέη μαμούθ
Το αρμόδιο υπουργείο, σε στενή συνεργασία με τη ΡΑΑΕΥ, τον ΔΕΔΔΗΕ και τις εταιρείες παροχής ενέργειας, επεξεργάστηκε ένα ισορροπημένο σχέδιο. Το νέο νομοθετικό πλαίσιο αντιμετωπίζει δραστικά τις καταχρηστικές πρακτικές, χωρίς ωστόσο να θίγει δυσανάλογα το βασικό δικαίωμα της αλλαγής παρόχου. Πρακτικά, η απόφαση σταματά την άδικη επιβάρυνση των συνεπών πολιτών, οι οποίοι μέχρι σήμερα επωμίζονταν τα «σπασμένα» που άφηναν πίσω τους οι λεγόμενοι «ενεργειακοί τουρίστες».
Αξίζει να σημειωθεί ότι, στο τέλος του 2025, τα συσσωρευμένα χρέη προς τις εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας είχαν εκτοξευτεί στο ιλιγγιώδες ποσό των 3 δισ. ευρώ. Ένα τεράστιο μέρος αυτού του ποσού προήλθε ακριβώς από επιτήδειους καταναλωτές που μετακινούνταν διαδοχικά από εταιρεία σε εταιρεία, εκμεταλλευόμενοι τα «παράθυρα» και τις αδυναμίες του προηγούμενου πλαισίου.