Ο παγκόσμιος δείκτης πολυδιάστατης φτώχειας κατέγραψε την πρώτη αύξησή του από τη δημιουργία του το 2010, με τον αριθμό των ανθρώπων που αφορά να ανέρχεται σε 1,2 δισεκατομμύριο, ανακοίνωσε το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP).
Στην ετήσια έκθεσή τους για το 2026, το UNDP και η Πρωτοβουλία της Οξφόρδης για τη Φτώχεια και την Ανθρώπινη Ανάπτυξη (OPHI) καταγράφουν 51,5 εκατομμύρια επιπλέον ανθρώπους σε κατάσταση «οξείας» φτώχειας σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.
Πρόκειται για την πρώτη αύξηση που καταγράφεται σε διάστημα 16 ετών, σύμφωνα με τους δύο οργανισμούς.
«Η αύξηση της φτώχειας πρέπει να λειτουργήσει ως σήμα συναγερμού για ολόκληρο τον κόσμο», δήλωσε σε ανακοίνωση ο διευθυντής του UNDP, Αλεξάντερ ντε Κρο.
«Πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκονται 1,2 δισεκατομμύριο άνθρωποι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, οι οποίες δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο: πείνα, αποκλεισμό από την εκπαίδευση και έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με το UNDP και την OPHI, περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους που πλήττονται, ποσοστό 51,5%, είναι ανήλικοι.
Οι οργανισμοί επισημαίνουν ωστόσο ότι η πληθυσμιακή αύξηση αποτελεί βασικό παράγοντα για αυτή την άνοδο. Παράλληλα, νέα δεδομένα ήταν διαθέσιμα μόνο για 13 από τα 108 κράτη που καλύπτει η έκθεση.
Παρότι ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε φτώχεια αυξήθηκε, η εικόνα που καταγράφεται είναι μικτή. Στα τελευταία 15 χρόνια, 33 χώρες μείωσαν στο μισό το ποσοστό του πληθυσμού τους που ζει σε φτώχεια, όπως αυτή ορίζεται από τον συγκεκριμένο δείκτη.
Μεταξύ αυτών είναι έξι χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Το UNDP αναφέρει ότι η ταχύτερη πρόοδος καταγράφηκε στην Ασία, κυρίως στην Κίνα και το Βιετνάμ.
Η ακραία φτώχεια εξακολουθεί να πλήττει περισσότερο τις αγροτικές περιοχές από τις αστικές, καθώς σχεδόν το 83,3% των φτωχών παγκοσμίως ζει στην ύπαιθρο.
Όπως και την προηγούμενη χρονιά, η πλειονότητα των φτωχότερων ανθρώπων ζει στην υποσαχάρια Αφρική και τη Νότια Ασία, δηλαδή στην ινδική υποήπειρο, την πολυπληθέστερη περιφέρεια του πλανήτη.
«Γνωρίζουμε ότι η πρόοδος είναι δυνατή», υπογράμμισε ο Αλεξάντερ ντε Κρο. «Οι χώρες που αντιμετώπισαν αυτές τις προκλήσεις από κοινού, αντί να ενεργούν η καθεμία μόνη της, έδειξαν ότι η αποφασιστική δράση μπορεί να αποφέρει αποτελέσματα».
Η πολυδιάστατη φτώχεια περιλαμβάνει δείκτες όπως η έλλειψη κατάλληλης στέγης, συστημάτων υγιεινής, ηλεκτρικού ρεύματος, καυσίμων για μαγείρεμα, τροφίμων και πρόσβασης στην εκπαίδευση.