Την πολιτική του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στηλιτεύει η Oxfam, h διεθνής συνομοσπονδία που αγωνίζεται εναντίον της φτώχειας και των ανισοτήτων, καταγγέλλοντας τις πολιτικές δημοσιονομικής προσαρμογής που επιτείνουν τη φτώχεια. Σύμφωνα με ανάλυση της Oxfam, οι στόχοι ως προς τη μείωση των δαπανών που απαιτεί κατά μέσον όρο το ΔΝΤ αυξήθηκαν από το 0,21% το 2018 στο 0,85% του ΑΕΠ το 2025, δηλαδή τετραπλασιάστηκαν.
«Αυτές οι περικοπές υπονομεύουν ζωτικής σημασίας δαπάνες για τις δημόσιες υπηρεσίες, την υγεία και την παιδεία», ανέφερε η ΜΚΟ, σημειώνοντας ότι πρόκειται για τις δαπάνες που προστατεύουν κοινότητες με χαμηλά εισοδήματα. Η Oxfam εκφράζει την ανησυχία της ότι το ΔΝΤ θα επιβάλλει στο εγγύς μέλλον περισσότερα προγράμματα «εμπροσθοβαρούς» δημοσιονομικής προσαρμογής, δηλαδή άμεσων περικοπών (μια πολιτική που στην Ελλάδα γνωρίσαμε πολύ καλά κατά την προηγούμενη δεκαετία).
Η Oxfam σημειώνει πως αυτό θυμίζει την «ατυχή προσέγγιση της ‘θεραπείας σοκ’ των χρόνων του 1980, που επέβαλε βαθύτερες και σκληρότερες περικοπές». Το ΔΝΤ οδηγείται πίσω «στον μεσαίωνα της δημοσιονομικής προσαρμογής», έκρινε ο Νάμπιλ Άμπντο, ανώτερος σύμβουλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης για ζητήματα πολιτικής. «Η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας πριν απ’ όλα είναι σαν να ζητείται από χώρες να καταπιούν μονομιάς ένα ολόκληρο μπουκάλι δηλητήριο, που ξέρουμε ήδη ότι είναι βλαβερό σε μικρές δόσεις», συμπλήρωσε.
Ο κίνδυνος είναι, σύμφωνα με το στέλεχος της ΜΚΟ, ότι οι χώρες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν «το επόμενο σοκ με λιγότερους γιατρούς, λιγότερους εκπαιδευτικούς και πιο αδύναμο δίχτυ ασφαλείας. Δεν μπορείς να ενισχύσεις την οικονομική ανθεκτικότητα διαλύοντας τις ίδιες τις δομές που κάνουν ανθεκτικές τις κοινωνίες».
Ενόψει συνεδρίασης τη Δευτέρα του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, η Oxfam καλεί τα μέλη του να απορρίψουν την ιδέα της επιστροφής σε προγράμματα προσαρμογής του παρελθόντος και να εγγυηθούν ότι τα προγράμματα δανεισμού του ταμείου «δεν επιτείνουν τις ανισότητες».
Το ΔΝΤ «πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε εναλλακτικές στις πολιτικές λιτότητας, συμπεριλαμβανομένης της προοδευτικής φορολογίας [των πλουσιότερων και των υπερκερδών επιχειρηματικών ομίλων], ώστε να εξασφαλίζεται βιώσιμη ροή εισόδων για το εκάστοτε κράτος «χωρίς να εξωθούνται εκατομμύρια άνθρωποι στη φτώχεια», επιμένει η οργάνωση.