Η Κίνα επεξεργάζεται περίπου το 60%-70% του λιθίου και του νικελίου και το 70%-80% του κοβαλτίου που χρησιμοποιούνται στην αλυσίδα παραγωγής μπαταριών παγκοσμίως και αφορά τόσο τις πρωτογενείς όσο και τις ανακυκλωμένες πρώτες ύλες. Η Κίνα παράγει επίσης περίπου 75%-80% των καθοδικών υλικών και πάνω από 90% των ανόδων γραφίτη για μπαταρίες, σύμφωνα με την έκθεση Global EV Outlook της Διεθνούς Οργάνωσης Ενέργειας με θέμα την ανακύκλωση και την κυκλικότητα των μπαταριών.
Από την άλλη, η Κίνα διαθέτει περίπου 50%-60% της παγκόσμιας δυναμικότητας ανακύκλωσης μπαταριών λιθίου, την ίδια στιγμή που η Ευρώπη διαθέτει περίπου 15%-20%. Όμως κάθε χρόνο αυτά τα ποσοστά σταδιακά αυξάνονται δείχνοντας ότι ξεκίνησε να λειτουργεί η κυκλική οικονομία των μπαταριών στην Γηραιά Ήπειρο. Ενώ πριν από χρόνια σημαντικές ποσότητες της λεγόμενης black mass (το ενδιάμεσο προϊόν που προκύπτει από την ανακύκλωση) εξάγονταν στην Ασία για την τελική ανάκτηση μετάλλων, σήμερα έχουν δημιουργηθεί νέες μονάδες σε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Σουηδία όπου μπορούν να μετατρέπουν την black mass σε θειικά άλατα νικελίου, κοβαλτίου και λιθίου που είναι κατάλληλα για νέα παραγωγή μπαταριών.
Όμως παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αυτές οι μονάδες, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό από τα πολύτιμα απόβλητα μπαταριών εξακολουθούν να φεύγουν από την Ευρώπη για χώρες της Ασίας. Όλα αυτά την στιγμή που γίνεται πολύ μεγάλη προσπάθεια να παραμείνουν στην Ευρώπη. Η αδυναμία της Ευρώπης να ελαχιστοποιήσει αυτό το κενό σημαίνει ότι χάνει μια χρυσή ευκαιρία να μειώσει την εξάρτησή της από άλλες χώρες.
Μακροπρόθεσμα, η ανακύκλωση είναι ένα από τα εργαλεία της Ευρώπης που θα πρέπει να μπει σε πρώτο πλάνο για τη μείωση των εξαρτήσεων πρώτων υλών από την Ασία. Επί του παρόντος, η ΕΕ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές αυτών των ορυκτών. Με την κλιμάκωση της ικανότητας ανακύκλωσης, η Ευρώπη μπορεί να αποφύγει την εισαγωγή άνω των 80kt λιθίου έως το 2035, ποσότητα αρκετή για να τροφοδοτήσει περίπου 2,5 εκατομμύρια ηλεκτρικά οχήματα. Συνεπώς, θα πρέπει να αυξηθεί η ικανότητα ανακύκλωσης στην Ευρώπη. Παρά το τεράστιο διαθέσιμο δυναμικό, η Ευρώπη δεν είναι ακόμη έτοιμη να εκμεταλλευτεί αυτήν την ευκαιρία σε απόλυτο βαθμό. Με την τιμή της «μαύρης μάζας» να εκτοξεύεται στα ύψη, θα πρέπει να υπάρξουν άμεσες και συντονισμένες κινήσεις στη βιομηχανία της ανακύκλωσης, ώστε η Ευρώπη να κερδίσει το χαμένο έδαφος των προηγούμενων ετών.